Waarom we onze badkamerverwarmers ‘door de martelkamer’ laten gaan
Badkamers zijn eerlijk gezegd een nachtmerrie voor elektronische apparaten. Er is veel stoom, grote temperatuurschommelingen en het water spatten overal heen. Het is een ideale omgeving voor problemen.
We zouden de infraroodverwarmers gewoon kunnen maken en ze versturen, maar dat zou tot veel boze e-mails van klanten leidden, wier apparaten al na het gebruik kapotgingen. Daarom voeren we ‘testen onder vochtige omstandigheden’ uit.
In feite proberen we de apparaten alvast te ‘breken’, voordat jij ze koopt.
De strijd tegen de stoom
Het probleem is dat waterdamp altijd een manier vindt om naar binnen te komen. In een gewone infraroodlamp probeert de vochtigheid zich te verspreiden via de naden waar de kwartsbuis contact maakt met de elektrische onderdelen. Hierdoor ontstaan er kleine elektrische schokken. Deze schokken vernietigen de isolatie, waardoor de lamp niet meer werkt. Je staat dan opeens in een koude badkamer.
Om dit te voorkomen, plaatsen we de apparaten in een kamers met een luchtvochtigheid van 90% en verhogen we de temperatuur. Op deze manier simuleren we jarenlang regelmatig gebruik van de apparaten in slechts enkele honderden uren. Als er problemen optreden, willen we dat dit gebeurt in ons laboratorium, en niet in jouw huis.
Het perfecte sluitingselement
Onze waterdichte verwarmers zijn afhankelijk van een zeer stevig verbinding tussen het kwartsglas en het behuizing. We gebruiken hoge-temperatuursilicone en speciale harsen om alles goed vast te maken.
Maar het gaat niet alleen om het lijmwerk. Het gaat ook om de manier waarop de materialen zich bewegen. Wanneer de verwarmer heet wordt, zetten zowel het kwartsglas als het sluitingselement uit. Als ze zich niet op dezelfde manier uitbreiden, ontstaat er een klein spleetje.
En in dat kleine spleetje begint het probleem.
Het evenwicht vinden
Je zou denken: “Maak het gewoon beter afgesloten! Zorg dat het waterdicht is!”
Ik wou dat het zo simpel was. Maar als we het apparaat te goed afsluiten, blijft er te veel hitte achter in de elektrische onderdelen. Als de hitte niet kan ontsnappen, smelt de isolatie.
Het is een constante strijd om water buiten te houden en tegelijkertijd de hitte eruit te laten. We besteden veel tijd aan het vinden van dit evenwicht, door apparaten te testen tot ze echt kapotgaan. Op deze manier weten we precies waar de grenzen liggen.
Zodat het apparaat gewoon werkt wanneer je het aanzet. Geen verrassingen. Gewoon warmte.